pbeurende woorden, troosten, super lief doen… flikker op ermee! Nee, nu nog niet. Laat me… Laat me nou eens even rustig verdrietig zijn, laat me gewoon even klote voelen en laat me zeggen dat jij het bent die me pijn heeft gedaan!

Mag het soms niet? Mag ik niet even verdrinken in mijn verdriet, mag ik het allemaal niet erg vinden soms? Waarom moet ik meteen die gevoelens wegdrukken, me er overheen zetten en doen alsof ik me weer happy voel? Waarom moet ik meteen verder en mag ik niet even hier blijven, bij deze gevoelens. Ik wil nog niet (door jou) getroost worden, ik wil niet (door jou) in de watten gelegd worden, ik wil me nog niet beter voelen (door jou). Ik heb het recht om me verdrietig te voelen als iemand me pijn doet! Mijn volste recht, mijn eerlijke gevoelens, mijn pijn. En ik kijk pas verder, ik wil pas getroost worden (door jou), als ik dat wil. Ik wil niet vluchten, ik wil niets verhullen, ik wil gewoon even mezelf zijn. En ik heb pijn, ik ben gekwetst, ik heb verdriet, ik ben boos (door jou). Mag ik dat ook even voelen? Laat me… laat me met rust!